GASTENBOEK

Er is een gastenboek waar u via de gele link direct in kunt schrijven. Indien u wilt dat wij het bericht plaatsen, dan kunt u uw bericht mailen. Als u een berichtje wilt schrijven kan dat via deze link, dan wordt het bericht er handmatig bij gezet.

TEKEN ONS GASTENBOEK
Niet voor algemene vragen, daarvoor is onderstaand forum.

Er zijn helaas door problemen bij de provider een aantal berichtjes gewist.
Hieronder ziet u de gearchiveerde gastenboekberichten.
Wij waarderen het als u ons een berichtje wilt sturen. U kunt als u vragen wilt posten
ook het forum raadplegen.

email adres voor antwoord
aan hen die een vraag stellen: met een anoniem niet werkend e-mail adres is het niet mogelijk dat de kattengedragstherapeuten je vraag persoonlijk kunnen beantwoorden. het is handig om eerst na te gaan of je e-mail adres functioneert, want anders kun je geen persoonlijke reactie terug krijgen. de webmaster van deze site.

reacties op gedragsadviezen
20 maart 2011 Jose van Nunen:josevannunen@planet.nl

Vandaag 20 maart 2011, Kattendag in Eemnes bijgewoond. Professioneel gebracht vol enthousiasme en passie. We leren (bijna) letterlijk te kruipen in de huid van de kat en het leven met onszelf als mens eens van een heel andere kant te bekijken. Een eye-opener voor velen! Alle kennis, tips en weetjes zijn op basis van gegrond wetenschappelijk onderzoek en bovendien duidelijk, behapbaar en interactief gebracht. Er was ruim voldoende gelegenheid voor vragen en ook de tafel met interessante boeken en ondersteunende hulpmiddelen (voerpuzzels, feromonenspray, valeriaan etc) was een leuke welkome aanvulling.

Kortom, zoals beloofd, een verwendag vol katse kennis en een echte aanrader!

Jose van Nunen, veterinair natuurgeneeskundige en paraveterinair Dierenkliniek Amstel, Vecht en Venen


4 mei 2010 lilian duivenvoorde duivenvoordelilian@hotmail.com
Wij hebben de hulp van marcellina ingeroepen toen onze poes Bandy last bleek te hebben van blaasgruis (struviet). Eigenlijk was ik voor die tijd al wel druk met het lezen van boeken over kattengedrag en ik las altijd druk het forum als ik met vragen zat over van alles en nog wat. Bandy vertoonde zeer subtiele symptomen van een blaasontsteking (agv struviet), vandaar dat ik wat onzeker was over een bezoek aan de dierenarts. Maar op het forum adviseerden ze me direkt een plasje in te leveren en dat heb ik toen ook gedaan (anders had ik daar toch misschien wat langer mee gewacht). Ben ze heel dankbaar hiervoor. Bandy bleek dus struviet te hebben, waarna ik me afvroeg hoe dit kwam. Door voedsel/stress? Aangezien ik er niet de vinger op kon leggen heb ik Marcellina gebeld en ze vertelde dat stress toch wel vaak een rol kan spelen bij blaasproblemen. Aangezien ik zelf niet goed de oorzaak van haar stress kon achterhalen leek het me erg zinvol dat ze langskwam.
Marcellina heeft goed onze katten (want we hebben er 2) geobserveerd en ons veel tips gegeven. Maar uiteraard zit je na zo'n bezoek nog vol vragen en daarom is het zo prettig dat je ook nadien contact kan opnemen als je vragen of problemen met je katten hebt. Want eigenlijk komen na zo'n bezoek de vragen pas, omdat je op een andere manier gaat kijken naar het gedrag van je katten. Het is noodzakelijk dat je zelf heel goed je katten observeerd en je vragen noteerd. Aan het eind van de week stuur je dan een verslag met al je vragen en  hier wordt altijd een verhelderend antwoord op gegeven. Als je hier dus bijvoorbeeld een week geen tijd voor neemt, dan heb je ook niet zoveel vragen en dat is jammer van het gemiste leermoment. Mijn advies zou dan ook zijn: STEEK ER VEEL TIJD EN ENERGIE IN! Als je buitenkatten hebt, loop met ze mee naar buiten en observeer ze. Maak ook filmpjes die je kan opsturen en waar je dan vervolgens commentaar op kan krijgen. Heeel erg nuttig. Als je dit allemaal niet doet en geen contact onderhoud met de kattengedragstherapeute dan heb je er niet veel aan. Je moet zelf het contact onderhouden! Anders gebeurd er niet veel en blijven je arme katten hun probleem houden...
Ik vind katten echt fantatische dieren, ze boeien me enorm. Die fascinatie merk ik tienvoudig bij de mensen die hier hun werk van hebben gemaakt. De oprechte interesse die er voor onze (en voor vele andere) katten is, is heel bijzonder.  Ik ben blij dat ik ze telkens iets beter leer begrijpen.

gr lilian


7-4-2010 Mw. Donkers SuzanneDonkers@xs4all.nl
Beste Lezer,
In december 2009 tekende ik het gastenboek (zie Teken ons....bovenaan, red.) met het verhaal van onze katten Sammie en Joris en onze ervaring met de hulp van Marcellina. Hier volgt een update want er is sindsdien veel veranderd. Na een verblijf van de katten in het pension in januari 2010 mochten Joris en Sammie fulltime samen bij ons thuis. In het pension deden ze het trouwens hartstikke goed en dit gedrag gaf vertrouwen. De opdracht was alle deuren open te doen, behalve de buitendeur en ons er vooral niet mee te bemoeien. De eerste weken waren er met regelmaat conflictjes,maar ook momenten van rust. Soms vond ik het moeilijk om hen te negeren en liep dan een enkele keer de kamer uit. Marcellina vertelde dat ze samen een periode van ca 2 maanden nodig hadden om de gebruiksregels van het gedeelde territorium, =ons huis, vast te stellen. Zo is het eigenlijk precies gegaan. We zijn nu begin april en het gaat super goed. Ze geven elkaar zelfs heel soms een kopje en verder gaan ze hun eigen gang. Daar zijn wij heel blij mee, meer dan dit, elkaar accepteren in ons huis hadden wij niet durven hopen. Sammie komt steeds meer uit haar schulp en komt steeds vaker zelf aandacht vragen. Ook nu Joris erbij is. Ze blaast met de week minder naar hem, we zien nog steeds veranderingen ten goede bij haar. Na ruim een jaar nadat Sammie bij ons kwam veranderd ze nog steeds in haar gedrag. We realiseren ons dat geduld een hele belangrijke factor is in het doen slagen van de behandeling. Natuurlijk hebben ook wij momenten gehad van gebrek aan vertrouwen dat het goed zou komen met ze. Het hele traject is met ups en downs gegaan en niets is eigenlijk normaler dan dat. Ik herinner me de uitspraak van Marcellina: verandering is niet comfortabel. Zo is het ook, wij hebben heel hard gewerkt voor dit resultaat, en worden nu beloond. Ik heb inmiddels een aantal boeken gelezen over katten en hun gedrag en wat ik de lezer van dit gastenboek wil meegeven is het volgende: houd vol! Ik lees het overal, als je iets wilt veranderen in het gedrag van je kat heb geduld en houd vol. Als wij mensen denken dat lukt wel binnen een maand vertienvoudig het dan voor de kat.
Suzanne Donkers
Jan Thorbecke

4-11-2009 Rianne Schoondermark rianne.s@home.nl

Hoi lezers van dit gastenboek!

Allereerst wil ik iets kwijt aan de mensen die dit lezen omdat ze twijfelen of ze in zee moeten gaan met een gedragstherapeut. (al dan niet kosten gerelateerd). HET HELPT!!! NIET TWIJFELEN, GEWOON DOEN!! ECHT! Zowel jij als je kat(ten) worden gelukkig als je nu last hebt van een gedragsprobleem. De kosten zijn eenmalig en je kunt voor altijd met een vraag opmerking of wat dan ook (GRATIS) bij ze terecht. En ze reageren terug, ook niet onbelangrijk. Ze vinden het zo wie zo leuk om op de hoogte gehouden te worden van het wel en wee van de door hen behandelde dieren, en hun personeel. Inderdaad, u raad het goed, ik ben een super tevreden klant!

3 jaar geleden zag mijn leven er een heel stuk anders uit dan nu: Mijn huwelijk stond letterlijk op springen omdat wij 2 kittens uit een verwaarloosd nestje hadden geadopteerd, die ziek waren, en niet gesocialiseerd (nieuw woord? Voor meer info zie verderop op deze website). Zij hadden dus erg veel zorg en aandacht nodig. Een van hen deed ook haar behoefte buiten de bak. Onze ouder kat, die toen reeds 15 ¾ jaar naar volle tevredenheid (alleen) bij ons woonde, moest niet alleen ons delen, maar werd tot overmaat van ramp ook nog ernstig ziek en had heel veel zorg en aandacht nodig. (Na een pittig ziekbed voor alle betrokkenen hebben we haar helaas na 9 maanden in moeten laten slapen. (voor mij de worst nightmare ever!!)). Mijn man was al geen echte dierenliefhebber, en had ook niet veel met de oudere kat, maar omdat hij wist hoeveel ik van haar hield en hoe graag ik dat wilde heeft hij het altijd goed gevonden. Omdat deze kat ouder werd en er na overlijden van de eigenaresse van de cattery waar de oudste vandaan kwam nog 1 laatste nestje was waar we er van konden kopen, hebben we samen besloten de stap aan te durven en zijn de 2 kittens gekomen. Maar we hadden niet verwacht dat ze zo verwaarloosd zouden zijn. Door die problemen echter, en de zorg die ze daardoor nodig hadden was mijn band al heel snel heel erg sterk met deze 2 kittens. Hoe het ook verder ging, mijn missie in dit leven was bepaald: Zij zouden een diamanten mandje krijgen (is er nog een hoger niveau? Dan bedoel ik dat!) ongeacht wat. Zoals gezegd kostte dat ook bijna mijn huwelijk want mijn man werd gek van alle stront, kots pies medicijnen en andere drukte, en stelde min of meer: zij eruit of ik eruit. En wat ga je dan kiezen??? Ik ben gaan googelen en vond Marcellina Stolting en haar Kattengedragsadviesbureau. Hoewel ik schrok van de kosten heb ik haar gebeld en gevraagd of zij dacht iets voor ons te kunnen betekenen. Ze zei te denken van wel. Toen moest ik mijn man warm gaan draaien voor het feit dat de katten nog meer geld zouden gaan kosten, maar dat het misschien wel ons huwelijk kon redden.

Hij zei ja, maar door de schimmelinfectie die ook onderdeel was van de ziektes in ons huis, kon Marcellina, heel begrijpelijk, niet komen tot bewezen schimmelvrij. Ons geduld werd nog flink op de proef gesteld, maar nadat ze eindelijk kon komen en de diagnose was gesteld volgde een overstroming van tips en adviezen ter verbetering. We hebben er zoveel mogelijk opgevolgd en al snel werden de resultaten zichtbaar. Op de dag van vandaag bestaat ons huwelijk nog steeds. We hebben 2 zielsgelukkige katten! (maak ik mezelf wijs, maar krijg van Marcellina gelukkig bevestigd dat ze in elk geval super verwend zijn) En WIJ zijn supergelukkig met hen.Ja, geen typefout: WIJ zijn gelukkig met hen.

Het duurde even (langer overigens dan de resultaten van Marcellina) voordat mijn man het wilde erkennen, maar nu ruim 3 jaar nadat ze bij ons kwamen, ligt hij er languit op de grond mee te spelen, of laat ze achter een lampje aanrennen, heel het huis door. Ook is hij bij tijd en wijlen een erg comfortabele slaapplaats. (onze oudere die dat ook wel wilde werd regelmatig weggestuurd. Nu moet ik zelfs eten en drinken aangeven om de slapende kat niet te storen! En dat doe ik natuurlijk, ik ben het daar nl helemaal mee eens!) Dat hij zoveel van ze zou gaan houden, had ik echt nooit durven dromen!

Marcelina, Super bedankt!!!

Groet, Rianne


12-5-2009 Dhr H Da Palma Horta dapalmahorta@tiscali.nl
Ik wil melden in het gastboek ik heb mijn katten verzekeren met Petplan, met en plus pakket en ik krijgen vergoed van 50 % van de gedragstherapie. Met vriendelijke Groeten Henrique Horta

26-8-2008 Susanne Hansen

Hallo,

Een week gelden hebben wij bezoek gehad van Marcellina. Dit naar aanleiding van onze Mickey, hij plast af en toe in huis. Via de dierenarts, die mij een folder gaf ben ik in aanraking gekomen met Het Kattengedragsadviesbureau. Ik had geen idee wat ik verwachten moest. Marcellina vertelde mij dat de katten zicht wat anders kunnen gaan gedragen met haar in de buurt.

En dat deze ze dan ook. Het verbaasde mij. Ze heeft 3 uur geobserveerd en vragen gesteld. Ze heeft ook een aantal filmpjes gemaakt van de katten. Ook heeft ze de omgeving rond het huis geopserveerd zodat ze een idee had van de leefomgeving van onze katten. Ik kreeg een aantal adviezen en ze zou het verder uitwerken en mij het verslag toesturen.

Na enkele dagen kreeg ik via de mail, de filmpjes en het verslag en wat informatie wat aansloeg bij het probleem van onze Mickey maar ook andere informatie die zeer welkom is.We zijn nog volop aan het werk met het probleem maar de eerst indruk is heel prettig,goed en heel interessant.

met vriendelijke groet,

Susanne Hansen

 

7-12-2007 Ellen Pronk

Twee weken geleden is onze poes van 10 maanden oud in de tuin aan het spelen met een jong katje van ±6 maanden oud.Twee dagen daarna komen mijn buurvrouw en ik tot de ontdekking dat de kleine zwerver bij haar of bij mij in de tuin zit. De kleine was niet te benaderen maar met wat voer konden we foto's maken daarna pamfletten gemaakt en een melding gemaakt bij Amivedi.
De regen kwam met bakken naar beneden en de kleine zat in de tuin en werd doorweekt. We hebben hem binnen gekregen door de deur van de bijkeuken op een kiertje open te zetten. Maar ja toen hadden we een grote angst haas binnen die totaal niet gesocialiseerd leek te zijn. Op advies van iemand zijn we begonnen met Bach druppels door het drinkwater te doen. De kleine werd iets rustiger maar leek nog steeds niet gesocialiseerd en reageerde eigelijk alleen positief op onze poes Katja.
Via de dierenarts in contact gekomen met deze kattendeskundige op haar advies hebben we de kleine kat genegeerd door hem niet meer aan te kijken, Feliway opgehangen en het wonder is geschied vandaag liggen ze samen in het mandje in de woonkamer (zie foto) en de hond loopt vrij rond. Wij kunnen Swiebertje nog niet benaderen, maar zoals het nu gaat hebben we goede hoop dat het misschien toch een sociaal katje is dat door omstandigheden is gaan zwerven.

Met vriendelijke groet,

Ellen Pronk

Hoogkarspel


4-9-2007 L. Delehanty leedelehanty@chello.nl

Beste lezers,

Ruim een jaar geleden zat ik met mijn handen in mijn haren. Onze wildebras Jimmy (van oorsprong een zwerfkatje en een sloper) was heel erg agressief geworden. Hij viel mij vaak aan, en was ook niet zo aardig tegen de rest van zijn omgeving. In de dierenkliek was hij zo wild en onhandelbaar geweest dat ze konden hem niet behandelen. Ik belde Marcellina van de Kattengedragsadviesbureau voor een afspraak en het was snel geregelde. Ik zou het nooit vergeten toen zij een week daarna binnenkwam. Marcellina liep heel stil en keek de misdadiger niet aan. Jimmy was nieuwsgierig en nogal perplex. Zij heeft hem grondig bestudeerd, stelde ons veel vragen, en stuurde ons een uitgebreid rapport op. Wij hebben het tot de letter uitgevoerd en het eind resultaat is een lieve, rustige, en niet verveelde kat geworden. Dank u wel Marcellina! Jimmy is de hoofdrolspeler in mijn nieuwe kinderboek "Jimmy en de Roze Diamant" Daar kan u het vinden bij nieuwe boeken in de boeken rubriek. (van de nieuwsbrief van september 2007)


13-4-2007 Y. Pex pex_y@schiphol.nl

Via Marcelina kwamen we op het idee om Ecodor te gaan gebruiken om de geur van kattenpies te verdrijven. Wat een geweldig product. Het maskeert niet, het trekt de lucht echt overal uit. Zelfs uit poreuze ondergronden. Het bedrijf waar het product te bestellen is, is snel met leveren en totaal betrouwbaar.

Heel veel succes ermee!

Yacintha


5-2-2007 P. Schoenmakers pschoenmakers@zonnet.nl

Hallo,

Bij deze wil ik graag iedereen de boeken van Vicky Halls aanraden, deze zijn echt geweldig om te lezen. Wil wel waarschuwen voor de tips die zij geeft betreft het foerageren, zoeken naar voedsel i.p.v. kant en klaar in een bakje aanbieden. Wij hebben 4 Brits Korthaar poezen die uitsluitend binnenshuis leven en in onze met schrikdraad afgeschermde achtertuin komen. Sinds de laatste Brits Korthaar poes er bij is gekomen zijn de problemen met vechten onderling begonnen. Recent hebben wij daar de hulp van Marcellina voor ingeroepen en die heeft een aantal tips gegeven voor het verrijken van het leven van je binnenkat. Zij is geen voorstander van goed gevulde etensbakken, laat ze maar werken voor hun eten! Clickeren of foerageren. In de boeken van Vicky Halls had ik een aantal tips gelezen om het foerageren wat moeilijker te maken, o.a. met papieren zakken en papieren tassen. Vorige week zondag was ik boven de was aan het opvouwen en Anissa en Do, dit zijn moeder en dochter, waren ook bezig met voer zoeken in de kattenkamer. Op een gegeven moment zie ik Anissa voorbij komen met een papieren zak op haar hoofd, totaal in paniek natuurlijk en ze vloog alle kanten op. Gelukkig was ik er op dat moment dus bij en kon ik haar snel bevrijden van de papieren zak. Voor hetzelfde geld was ze met de zak over haar kop van de trap afgerold of nog erger, gestikt in de zak. Vanaf dat moment dus geen papieren zakken meer voor mijn Brits Korthaartjes. Gisterenmiddag waren we gaan winkelen en had voor Anissa en Do weer boven voer verstopt en voor Romy en Cayenne beneden. Bij terugkomst liep ik naar boven om wat gekochte spulletjes op te ruimen en vond Anissa in de slaapkamer tegen het dakraam aangeplakt, ze bewoog niet. Bij nader inzien bleek dat ze met haar borst vast zat in het hengsel van een papieren tas. Gelukkig zat deze niet strak en konden we hem gemakkelijk los knippen. Ze had zich zelf uit angst helemaal onder geplast. Later vonden we bij twee andere dakramen op zolder ook nog allemaal  urine. Blijkbaar voelde ze zich in haar eigen huis niet meer veilig en probeerde ze naar buiten te vluchten. Haar dochter Do was van het hele gebeuren ook van slag en zat aan de andere kant van de slaapkamer in het raam in een hoek. In de loop van gisterenavond waren ze allebei weer redelijk hersteld van de schrik gelukkig. Maar ben zelf gisteren toch wel enorm geschrokken. Wil bij deze dus iederen waarschuwen om bij het verstoppen van voedsel geen papieren zakken en geen papieren tassen te gebruiken, evt. kan je van de papieren tassen de hengsels of touwtjes afknippen. Wat wel veilig is zijn lege wc-rolletjes, lege keukenrollen en lege eierdozen en natuurlijk alles wat speciaal voor katten gemaakt is. Ik hoop dat jullie met deze waarschuwing in het achterhoofd net zo veel plezier zullen hebben met het verstoppen en zoeken van voedsel als wij, want het is echt een verrijking van het leven van je kat, tenslotte krijgen ze in de natuur ook niet hun eten zo opgediend en moeten ze er heel wat voor doen.

Groetjes Priscilla.

www.vantschoentje.nl


29-1-2007 Danielle de Baat ddebaat@chello.nl



Dit is Toni

Wij hebben Toni toen hij een maand of zes oud was gevonden. Of liever gezegd hij ons.

Op een camping in Italië. Zonder zijn moeder, en de camping zou over twee weken sluiten.... Toni is een echte hartenbreker dus we gingen voor de bijl. Aanvankelijk was hij nog jong en namen we zijn problemen helemaal niet waar. Pas toen hij ons huis begon onder te sproeien en wij niet wisten hoe wij hem daar vanaf moesten houden, hebben wij ten langen leste Marcellina geraadpleegd. Hij was toen een jaar of 5. Inmiddels had hij ook al een paar keer lelijk gebeten en uitgehaald bij ongewenste intimiteiten. De mededeling dat onze Toni onder STRESS leed was niet makkelijk te verteren voor ons. Wij vertelden Marcellina dat Toni natuurlijk wél wat te lijden had gehad, doordat er een buurkatertje héél erg graag bij ons bezoek kwam, en ook bleef logeren, en dat Toni daar niet goed mee om kon gaan. Nog erger was, dat wij een oude zwerfkat onderdak hadden geboden om zijn laatste dagen te slijten in de warmte en met lekker eten. Wat doe je daar nou verkeerd aan zou je zeggen? Ze vochten immers niet? Wij kennen Toni's geschiedenis niet, maar Marcellina maakte ons duidelijk, dat Toni kennelijk daar toch anders over dacht. Het probleem was (en is) dat Toni er zélf op stáát om naar buiten te kunnen. Daarvoor hebben wij een kattenluikje, dat naar de achtertuin leidt. Bovendien had hij de gewoonte om uit het raam van de eerste etage te spieden naar andere katten. Daarvoor bedacht Marcellina, dat wij die ramen af konden plakken met folie. Bovendien moesten wij natuurlijk zien het bezoek van het buurkatertje te onderbinden (De oude Gijs was inmiddels overleden). Het blijft verschrikkelijk moeilijk om in een kattenziel te lijken. Hij is duidelijk nog steeds niet een 100% relaxte persoon. Maar het afplakken van de ramen boven (waarvan wij eerst dachten dat het zielig voor hem was...) en het buiten de deur houden van het ongewenste bezoek heeft al wel opgeleverd, dat hij niet meer sproeit! En wie al wel eens heeft gedacht daarmee te moeten leren leven, begrijpt wat een opluchting dat is!!!

Danielle


5-1-2007 Erwin Schroten schroten24@wanadoo.nl

Hallo Marcellina en lezer(s),

Als u, net als ik, denkt dat er voor uw onzindelijke kat geen oplossing meer is en alles al geprobeerd is, lees dan mijn verhaal eens:

Het volgende heeft zich bij mij thuis heeft afgespeeld. Ik heb 6 katten, 4 HTK's een Ragdoll en een Bengaal. De Bengaal van 2,5 is 2 jaar lang onzindelijk geweest. De bank, vloer, mandjes, krabpaal, kattenspeeltjes, alles werd ondergepiest. Uiteraard werden gedurende die tijd alle denkbare middelen in de strijd geworpen om dit te verhelpen, ook een gedragsdeskundige uit Belgie en zelfs herplaatsing bij een gezin (waar geen andere dieren waren).  

Enkele maanden geleden heb ik geconstateerd dat ik er een probleem bij had.... de Ragdoll en één van de HTK's deden vrolijk mee, en ze sproeiden ook, overal in huis. Bovendien werd er inmiddels ook gevochten. Niets in huis was meer veilig en ik was ten einde raad, er lagen soms wel 4-6 plassen op me te wachten al ik thuiskwam van een dag werken. Gedragstherapie was dus ooit al geprobeerd, maar het hielp niet. De enige oplossing leek de katten wegdoen of doorgaan met dit "gedoogbeleid". Ik heb al die tijd gedacht dat ook een deskundige zou zeggen: "een paar katten wegdoen, het zijn er teveel bij elkaar". Daar zat ik niet op te wachten, daaarvoor had ik geen deskundige nodig.

Toen mijn zus me uitnodigde voor een lezing door Marcellina, werd me duidelijk dat zij niet met deze oplossingen komt. Een afspraak werd gemaakt en direct werd door Marcellina de vinger op de zere plakken gelegd. Stress, angst, al mijn katten bleken wel een probleem te hebben, ik had 6 potentiele "pissers". Na vertrek van Marcellina hebben we haar instructies (die echt heel simpel zijn) ten uitvoer gebracht en....... na enkele dagen al resultaat, er werd niet meer gevochten. Na een week werd door de Bengaal niet meer op de vloer geplast en inmiddels zijn we pas !! 5 weken verder en: De Bengaal die 2 jaar onzindelijk is geweest, lijkt nu echt zindelijk. De enige die op dit moment nog onzindelijk is, is de HTK, die plast gemiddeld 1x per week waar het niet mag. Van gemiddeld 12 plassen zitten wij nu op 1 plas per week en dat pas 5 weken na het bezoek van Marcellina.

Ik kan het bijna niet geloven, er is een oplossing, en die blijkt zo simpel te zijn. De kat die 2 jaar lang onzindelijk was, is het er het snelst vanaf...Marcellina, je bent geweldig ! Had ik maar niet geloofd dat er geen oplossing meer was en had ik je maar veel eerder ontmoet.

groeten van Paula en 6 kinderen !


22-12-06 Elles Nijssen

Hoi Marcellina,

Ik wil je bij dezen bedanken voor de adviezen die je me gegeven hebt tijdens en na het consult bij mij thuis. Zaphir is veranderd van een angstige kat die in huis begon te plassen in een tevreden, relaxte kat. Zoals je weet ben ik met al je tips aan de slag gegaan, zoals elke dag met hem spelen (zonder de andere twee katten erbij), voedselverrijking (brokjes gooien ipv ze in een bakje geven, en brokjes verstoppen), de kat niet aankijken (jij legde uit dat je katten sowieso niet moet aankijken) - al viel dat in het begin niet mee !-, en het initiatief tot contact van hem laten uitgaan. Voor de mensen die dit lezen: dit is niet het 'recept' voor angstige katten. Het advies is afhankelijk van waar de angst vandaan komt en verschilt dus per kat. Een andere belangrijke 'sleutel' om Zaphir van zijn angst af te krijgen, bleek klikkertraining te zijn, wat jij ook aanraadde (zie het boekje "Uw kat trainen en opvoeden"). Hij geniet ervan en is sinds ik hem train met sprongen vooruitgegaan!

Ook met Tjanushka gaat het veel beter. Zij veranderde van een angstig kitten dat niet aangehaald wilde worden in een zeer aanhankelijke kat.

Door het contact met jou zie ik pas hoe slim katten zijn, hoe sociaal katten onderling zijn, en hoe belangrijk het is om een binnenkat veel te doen te geven. Want alleen maar slapen en eten, zoals veel binnenkatten helaas moeten leven, dat is een rotleven.

Alles bij elkaar: mijn complimenten en veel dank!

Groeten,

Elles Nijssen

Meer informatie is te vinden op de pagina trainen van de website.


2-12-06 Brigitte petit.brigitte@pandora.be
Hallo iedereen,
laatst had ik een kater even bij ons thuis  voor tijdelijke opvang, ondertussen is de heer terug naar zijn eigen huisje en voorlopig gaat daar alles goed, de dag dat we hem terugbrachten kwam marcellina stolling, de kattegedragstherapeute die was gekontakteerd voor advies langs en we mochten mee genieten van haar kennis, ze is zeker drie uur gebleven en ik heb alvast een aantal dingen geleerd, ik probeer ze even op een rijtje te zetten zodat jullie mee kunnen genieten van haar kennis, je neemt of laat ervan wat je wil.
 
* Als je kat een  gedrag vertoond dat je wil afleren, bvb sproeien, krabben aan de meubels, op het aanrecht zitten,...kan je dat door het ongewenst gedrag te negeren, en door gedrag dat je niet erg vind te belonen (met een knuffel of met een snoepje met mate,...) bvb als je thuiskomt en je poes zit op de tafel en je vind dit niet hygienisch, wat doe je ? je gaat er naartoe en je zegt : eraf en poes doet dat, goed denk je bij jezelf maar dat kan je wel 100 keer doen. Wat gebeurd er? poes hoort je thuiskomen,(voetstappen, sleutel) en zegt :ik spring op de  tafel want dan krijg ik aandacht. Elke keer weer. Ook al is dat negatieve aandacht, een foei of hard stemgeluid , het is voor de poes aandacht. Wat doe je beter, negeer de poes, en op het moment dat ze ergens zit of ligt als je thuiskomt dat je goed vind ga dan even aaien of belonen op de een of andere manier. Dit vergt natuurlijk volharding.Als ze gesproeid hebben , ga ook niet onmiddelijk de boel poetsen, is ook aandacht, dat vergt enige moed natuurlijk om tegen de neiging in te gaan onmiddelijk de boel te poetsen. Maar geduld wordt beloond.
*Katten tonen hun stress pas als het al heel erg is, in vergelijking met mensen moeten ze al tien keer meer stress hebben dan wij voor je het ziet. Hoe zie je het, sproeien is bvb een teken van chronische stress, en dan moet je er echt iets aan gaan doen. Een beetje stress hebben we allemaal, ook poezen en zeker in groep, maar van chronische stress hebben ze last en dan gaan ze bvbv sproeien want sproeien is even ontladen, doet dat deugd, en dat vinden wij natuurlijk storend gedrag. sabbelen aan je trui kan ook een teken zijn van stress die ze even willen ontladen, als je dit zelf niet erg vind geef je door de poes dit te laten doen de kans te ontladen. dus komt het er voor iedere eigenaar op aan, liefst ze zo weinig mogelijk stress te bezorgen, is voor iedere kat anders, of anders ze de mogelijkheid te geven hun batterijen af en toe op te laden.
*Poezen aan de buitenkant van een raam op hetzelfde niveau als je eigen kat kunnen een bron van stress zijn, stel jezelf voor dat je af en toe je buurman in de tuin ziet, dat vind je niet erg, maar als die buurman voortdurend voor jouw raam staat te loeren dan wordt dat storend, en je kan hem niet doen weggaan, om gek te worden. Als ze hoger kunnen gaan liggen, bvb op een krabpaal kan dat al een deel oplossen, of je kan bvb de onderkant van het raam afplakken met ondoorschijnende folie, zodat ze mekaar niet voortdurend hoeven te zien
* Heel veel kopjes geven (markeren)kan ook een vorm van stressuiting zijn, een poes die zich thuis voelt hoeft niet continu haar geur af te geven op mens of omgeving.
*Als je de kop bekijkt en je maakt een recht vlak aan de neus, let op de snorharen , staan ze achter dat vlak gericht naar het lichaam dan is je kat niet op zijn gemak, staan ze naar voor dan is de poes ontspannen of voelt zich goed. hetzelfde met de oren, oren naar achteren niet oke, naar voor of recht; wel oke.
Natuurlijk moet je dit alles zien in de tijd, het gaat erom dat dieren die veel of continu deze tekenen vertonen stress hebben die ze niet genoeg kunnen kwijt raken, en dus probleem gedrag kunnen gaan vertonen. 
*Als ze steeds onder de tafel gaan zitten voelen ze zich ook niet relax, een stressypoes die je voorbijloopt , en langs je benen strijkt om je te markeren , dan heb je de neiging om over die rug te wrijven, daardoor schrikken ze eigenlijk nog meer.
Er is natuurlijk ook nog het verschil als het om je eigen poezen gaat of als je ergens op bezoek bent bij anderen.  
*Al bij al is mijn conclusie dat iedereen zijn dieren het beste kent, wat voor de ene kat stress betekend is het voor de andere niet, maar wat zeker is dat goed gesocialiseerde kittens , die gewoon zijn aan geluiden, mensen, vervoer in de mand naar de dierenarts, rijden in de auto,.... minder kans hebben op chronische stress. Dus minder of geen ongewenst gedrag gaan vertonen en dat komt iedereen ten goede, want iets afleren is altijd moeilijker dan iets aanleren.
* Er zijn katten die zelfs zo ver gaan dat ze regelrecht in de stopkontakten gaan sproeien wat brandjes geeft, die de eigenaren bij bezoek in het gelaat gaan besproeien ,die het behang van de muur halen....omdat ze chronische stress hebben, aan de eigenaren uit te zoeken door wat, al dan niet onder begeleiding van een therapeute .
* Marcellina filmt ook bij je thuis en observeert vooral, vooraf moet je een lijst invullen waarin het probleem zich voor haar wat duidelijker stelt vooraleer ze bij je thuis komt. Daarna krijg je een aantal tips, er wordt ook feed back verwacht nadien, ze blijft je helpen, of beter je kat want als het dier door een of ander reden van eigenaar veranderd wordt ook daar verder het probleem opgevolgd. Alle grote veranderingen in je gezin moet je doorgeven, als er ineens een baby bijkomt, je op een woonboot gaan wonen, plots heel veel van huis bent, er ineens een aantal mensen bij je intrekken,......  anders kan ze de situatie niet meer inschatten
Moet gezegd dat het prijzig is, maar als je echt met je handen in je haar zit en je je dier wil helpen, is het volgens mij een aanrader, of het nu bij marcellina is of ergens anders, vooral dat er geen limiet is op de hulp .
*Ik heb alvast heel wat bij geleerd, en verder blijf ik duimen dat het goed blijft gaan ten huize van mijn logeerkater, en vooral dat we de problemen kunnen voorkomen door van elkaar te leren, met zijn allen hebben we heel wat ervaring in huis en daarom is dit forum er om deze te delen, en soms van mening te verschillen
vele groeten aan alle katteliefhebbers(sters)
brigitte

21-8-06 Gert en Sandy Bevers beversgs@euphonynet.be
Hallo Marcellina en iedereen die dit leest,
 
Hier een berichtje van ons.Onze Sammie en Floris zijn helemaal blij met elkaar en laten dat regelmatig merken, gisteravond liep ik de bijkeuken in en "stoorde" ik ze tijdens een heerlijke wasbeurd bij elkaar. Ze bleven zo lekker bij elkaar liggen in het mandje dat ik het even vast moest leggen om met jullie te delen. Dus bij deze weer een bewijs van een perfecte kattencombinatie die voor hen zowel voor ons heel goed is geweest.
 
Wij hebben Floris erbij genomen (op advies van Marcellina) omdat Sammie tekenen van overspannenheid en stres vertoonde waardoor ze agresief gedrag vertoonde. Tevens hebben we leren begrijpen wat bepaald gedrag van een kat eigenlijk betekend. Het wordt allemaal heel logisch als je de kattenlichaamstaal weet te begrijpen. De combinatie van therapie, geduld en de komst van Floris heeft er voor gezorgt dat Sammie geen agressief gedrag meer vertoond, zoals ik al zei zijn die twee een perfecte kattencombinatie. Ook omdat er bij ons inmiddels een kindje op komst is vind ik dit een hele positieve ontwikkeling.
 
Terwijl ik dit zit te typen ligt floris naast mij op het plateau van de krabpaal een van zijn speeltjes het leven zuur te maken. Ongelooflijk hoe goed hij zichzelf bezig kan houden, sammie is wat luier en heeft niet altijd zin om met hem te spelen dus overdag houdt hij zich zelf bezig met de jacht op een stoffen vis of het rond draaien van een balletje in plastic ring of als de tv aan staat kijkt hij lekker mee. Voetbal is zijn favoriet, dus met het WK kon hij zijn kattenhart ophalen, hier hebben we ook een foto van, die ik er even bij zal doen.
 
Ik hoop dat iedereen die problemen heeft met zijn/haar kat de stap neemt voor kattengedragstherapie. Het is echt de moeite waard!!
 
Sandy

 

6-7-06 Martine p.dusschoten@chello.nl
Hier weer even een mailtje van mij over Jimi. Ik ben verheugd je mede te delen dat het weer goed gaat met Jimi. Hij staat nog steeds op de lijst voor van kattenjungle, maar ik het lijkt niet meer nodig te zijn. Gelukkig!
In het begin was ik een soort kwaad op Jimi, omdat hij zo onmogelijk was. Ik was echt bang voor hem en hij maakte ook dingen stuk en ook het stoeltje van onze baby! Ik heb hem toen echt genegeerd. Het ging me ook makkelijk af, omdat ik toch boos was (ook al wist ik dat hij er niets aan kon doen, maar juist het kraambezoek maakte hem van streek).

Natuurlijk bleven we de therapie toepassen. Het was hard werken met hem, maar ook vooral geen aandacht geven. Ook niet zoveel positieve aandacht, omdat ik het gevoel had dat het niet werkte (en hij verdiende het niet). Uiteindelijk ging hij daardoor aandacht halen. Hij probeert letterlijk mijn aandacht te trekken. Ook gewoon om een knuffel te krijgen. Tegenwoordig komt hij er gewoon om vragen. Vooral als ik bijvoorbeeld met koken bezig ben. Hij gaat dan expres op de tafel liggen en rollen op zijn rug! Eigenlijk heel ongemanierd, maar wij zijn blij Jimi zo te zien. Liever dit, dan die stress. Als ik met de auto kom aanrijden dan springt hij tegen de ramen. Hij gaat mee de vuinis halen enz. Ook helpt het dat er niet meer altijd eten staat. Hij komt het vragen. Ik weet dat precies van hem. Hij is altijd blij dat ik reageer en geeft mij dan een dankbaar kopje. De communicatie gaat nu zo goed. Hij heeft zelfs een vreemde kat binnen gelaten, die uit zijn bakje mocht eten., hahaha Ongelofelijk….

Het gaat erg goed met hem, ons en de baby. Hij accepteert de baby helemaal. Ik ben ook niet meer bang. Als de baby huilt komt hij zelfs kijken of het wel goed gaat. Als we de baby in bad doen, wil hij er bij zijn. Het is een ritueeltje geworden. Ik denk dat juist de baby hem erg goed heeft gedaan. Nogmaals, ook wel met veel inspanning van ons. Het ging niet vanzelf!!!  Maar hij is eindelijk weer gelukkig. Wel houd hij nog steeds niet van bezoek. En vreemde mensen zijn bang van hem. Heel soms heeft hij een rotbui, is nog steeds wat dominant, en hij komt niet meer bij ons op bed liggen (vroeger altijd), maar ja dat hoort nu bij hem. O ja we zijn ook gestopt met de Clomicalm(na 3 maanden).

 Ik vind het nog steeds onbegrijpelijk, hoe juist de baby en het negeren van hem, maakt dat hij zoveel aandacht gaat vragen! Ik snap hem soms echt niet, maar hij mij vast ook niet….Hard to get….. hihihihi


31-3-2006 Soraya Visbeen soraya_visbeen@deltalloyd.nl
Hoi Marcellina en andere kattenliefhebbers,

Het is nu bijna een jaar geleden dat wij een al wat oudere kat in huis namen. De laatste anderhalf jaar had zij door omstandigheden op straat geleefd. We gaven haar de naam Pixie. Bij aankomst was Pixie volledig teruggetrokken, tijdens de reis had ze geen kick gegeven. Die eerste nacht bij ons sliep ze in de kattenbak. Na een paar dagen trok ze wel wat bij, maar ze bleef erg schichtig, met name was zij angstig voor mijn vriend. Na anderhalve week begon ze in huis op verschillende plekken te plassen. Omdat mijn vriend en ik beiden een fulltimebaan hebben, dachten wij dat het leuk voor haar zou zijn als ze een huisgenootje kreeg. Huisgenoot werd Bugsey, een poesje die op leeftijd van 7,5 week bij ons in huis kwam. Het klikte niet erg tussen de twee katten, Pixie had nog steeds haar draai niet gevonden bij en zag er ongelukkig uit. Ook het plassen buiten de bak bleef voortduren. Bugsey was (en is) erg speels en bijdehand, ze liep Pixie voortdurend uit te dagen en te treiteren.
Drie maanden na de komst van Pixie heb ik hulp gezocht, via de dierenarts kwam ik in contact met Kattengedragstherapie. Therapeut Marcellina kwam bij ons op huisbezoek... ze bevestigde dat Pixie een depressieve indruk maakte. Ze legde uit dat met het plassen Pixie ons een signaal wilde afgeven over haar toestand. Helaas "hoorde" ik dat niet. Nog schokkender was het feit dat Marcellina constateerde dat onze kleine Bugsey, waar we totaal geen problemen mee dachten te hebben, chronisch gestrest bleek te zijn. Dit bleek te maken te hebben met het feit dat ze al zo jong bij haar moeder was weggehaald. Uiteindelijk herkende ik wel wat Marcellina bij haar geobserveerd had, maar bij zo'n kleine kitten verwachtte ik niet dat er iets mis zou zijn... Gelukkig viel er ook nog wel wat 'te redden'...
Marcellina kwam met een actieplan en een hoop punten daarvan konden we meteen invoeren.
Nadat Marcellina was vertrokken heeft Pixie nooit meer buiten de bak geplast! Dat we daarmee zo snel resultaat konden boeken was echt super! De gedragsproblematiek was natuurlijk niet één-twee-drie opgelost, maar ook daarmee zijn we al een heel eind. Nu zijn we ruim een half jaar verder... Pixie is een stuk blijer geworden en laat zich niet meer wegjagen door Bugs. Ze trekt ook wat meer naar mijn vriend toe. Met Oud&Nieuw heeft ze een dip gehad, maar daarna is ze heel erg opgeknapt. We ondersteunde het proces met homeopatische medicijnen, maar eigenlijk heeft het dagelijks met de katten spelen hun het meest doen opknappen. Je ziet Pixie opleven zodra je begint met spelen. Ze verandert dan in een jonge kat, die net zo speels is als die kleine. Bugsey is ouder geworden en gecastreerd, waardoor ze ook iets rustiger is geworden. Helaas zijn beide dames nog geen dikke vriendjes, maar ze gedogen elkaar wel... en kunnen ook niet zonder elkaar!
Het dagelijks spelen met de katten is echt een vast ritueel geworden, en ik geniet daar zelf ook van.

Marcellina, ik ben je ontzettend dankbaar voor alle ondersteuning die je hebt gegeven. Uiteindelijk moet je het toch zelf doen met je katten, maar zonder al jouw tips en trucks was het ons niet gelukt... superbedankt en tot ziens, Soraya

28/2/2006 Everdien Wesselink everdien.wesselink@bonvivant.cistron.nl

Hallo Marcellina,

Het is nu bijna een jaar geleden dat mijn poes Lien-Lien ingeslapen is na drie maanden erg ziek zijn; ze overleed aan longemfyseem. Haar zusje van ook 10 jaar oud, Fee, bleef alleen achter en ik dacht er goed aan te doen om voor haar gezelschap in huis te halen. Ze is per slot een oosterse kat (een Mandarin). Ik koos voor oosterse katten: twee Siamese katertjes. Ze waren 3 maanden oud toen ze bij mij in huis kwamen. Dat was begin juni vorig jaar. Fee was toen 3 maanden alleen geweest. De kennismaking tussen Fee en de twee katertjes is helemaal mislukt. Ik heb na een maand tobben ten einde raad jouw hulp ingeroepen (ik kreeg van meelevende bekenden tips om op internet te gaan zoeken!). Wat was ik blij met je snelle komst! Ik ontving je met m’n hand in het verband omdat Fee me hard gebeten had; tetanusprik en een stevige antibioticakuur! De katertjes hadden ook alle agressie die Fee in zich had over zich heen gekregen en ik had gedaan wat bijna iedereen in Nederland doet: plantenspuit gebruiken, hard nee zeggen, boos worden, slaan met een krant en zelfs ook met mijn eigen hand (spijt!). Na één bezoek van jou bleek mij dat ik eigenlijk alles verkeerd had gedaan wat maar kon. Gelukkig had ik ook goeie dingen gedaan: ik had de katten tegen het advies van anderen in (“Laat ze maar alleen; ze moeten het toch met elkaar uitvechten.”) al heel snel na agressieve aanvallen van Fee apart gehouden als ik er zelf niet was. Ik was erg bang dat Fee ze flink zou toetakelen en ik vond het zielig dat de kittens niet konden eten, drinken, spelen en op de kattenbak gaan met Fee in de buurt. Ze joeg ze naar de hoogste plank op de klimtoren en het liefst sloeg en beet ze ze daar ook nog vanaf, maar dat lukte niet, want de broertjes gingen dan toch ook erg van zich af grommen, blazen en slaan. Dappere Dodo’s waren het en na verloop van tijd werden ze steeds groter en sterker, maar Fee bleef ze de baas. Ze liep wel schrammen op tijdens de gevechten. Ik zelf werd bloednerveus van alle agressie en was dolblij met jouw hulp, steun en uitleg van wat er nou eigenlijk aan de hand was. Ik heb twee goede boeken gelezen over het karakter van katten en ervaringen van een kattengedragstherapeut. Mijn ideeën over de kattenwereld gingen inderdaad op z’n kop, zoals je me voorspelde. Ik weet nu in ieder geval veel meer van katten en van mijn eigen defensief-agressieve Fee, die compleet overspannen was geworden.

Het is me niet gelukt om het drietal in harmonie bij elkaar te krijgen. Dat kwam ook omdat ik enorme pech had met een ongelukje met een van de katertjes, waardoor hij twee keer geopereerd moest worden. Dat veroorzaakte bij zijn broertje enorme stress omdat die dan alleen achterbleef en dat vond ie verschrikkelijk. Ik heb uiteindelijk om diverse redenen, na 4 maanden van tegenslag en getob, besloten dat het zo niet meer verder kon. en voor de katertjes met hulp van Marcellina een ander tehuis gezocht. Fee mocht blijven; ze had de oudste rechten en de katertjes waren jong, heel sociaal en flexibel. Via de “Kattenjungle” van Zelda zijn ze goed terecht gekomen bij een gezin met kinderen en een andere kat. Ik vond het vreselijk dat het zo af moest lopen, maar ik wist ook dat het voor de katertjes zo veel beter was en ook voor Fee. Ze is nog steeds een moeilijke kat en krijgt nog steeds homeopathische medicijnen om haar tot rust te laten komen. Jouw voorspelling, dat het wel een jaar kon duren voordat de chronische stressproblemen van Fee over zouden kunnen zijn, zal wel uitkomen. Ze is in ieder geval erg blij om mij voor haar alleen te hebben. Zo zie je maar, ook een oosterse kat is niet per definitie blij met ander kattengezelschap.

Marcellina, ik ben erg blij dat ik je ontmoet heb. Je doet fantastisch werk. Het was een spannende tijd voor mij en hebt me geweldig geholpen en gesteund. Je bent een vrouw van je woord; je doet wat je belooft! We houden contact.

Groetjes,

Everdien Wesselink

28 februari 2006


monique|16:33:20 4/07/2005|weststrate@oogziekenhuis.nl
hoi marcellina
jou bezoek bij mij thuis ivm het angstprobleem van mijn poes minou heb ik als zeer positief ervaren ik heb ook veel geleerd over het gedrag van katten. de therapie die je voorstelde doe ik nu met minou en het begint zijn vruchten af te werpen, samen met de aanvullende homeopathie heb ik er alle vertrouwen in dat het met minou goed komt. ik heb veel respect voor jullie inzet voor het welzijn van katten, ga zo door!!<P>groeten van monique, minou en simba

48|Yacintha|15:30:20 2/14/2005|yacintha_pex@hotmail.com
Beste kattenliefhebbers,
Zit je met je handen in het haar, omdat de poezenkinderen de dienst uitmaken, ze elkaar het leven zuurmaken, ze onrustig leven in onzekerheid na de zoveelste verhuizing, ze overal in huis plassen behalve op de bak??? Neem contact op met Kattengedragstherapie. Hier werken zeer toegewijde, deskundige poezenkenners die op zeer professionele wijze het gedrag observeren en vervolgens in klare taal verwoorden, met handige tips. Wij zijn dankzij de hulp van Marcelina echt verder gekomen.
Dank je wel, met een knuffel van Vita en Myrah.
Yacintha

43|Alice|14:50:03 2/04/2005|alicejohn@planet.nl
3 maanden geleden zou ik hebben gelachen om gedragstherapie voor katten. Totdat mijn 2 poezenbeesten van de één op de andere dag in onmin leefden.Ik heb ze van kleins af aan en zij zijn neef en nicht en altijd bij elkaar. Paniek alom wat nu? Geen idee wat nu te doen. De dierenarts schreef voor één dag valium voor en dan weer bij elkaar zetten.Dit was een misser. Sophie had een trauma opgelopen van de vechtpartij en was doodsbang voor Simba. Mijn dierenarts heeft mij toen de naam van Sonja van den End gegeven en die heeft mij enorm geholpen met het begrijpen van de angst van Sophie en hoe je hier mee moet omgaan. Ik leer nu mijn eigen gedrag naar de katten toe te veranderen. Een voorbeeld is het belonen van de angst van Sophie, als ik niet een gesprek met Sonja zou hebben gehad, zouden we nu waarschijnlijk afscheid hebben genomen van Sophie wegens de onhoudbare situatie, terwijl ons dametje nu weer gewoon meedraait in het huishouden
Sonja, mijn hartelijke dank met kopjes van Sophie en ook van Simba

38|yvonne|20:03:51 1/13/2005|y.de.leeuw@hetnet.nl
Hoi Marcelina,
Geweldig die tip met valeriaan, de dames reageerde daar geweldig op. Nu "mama" ik dus ze ook totaal negeerde met de meppen die ze elkaar toch nog wel geven, is het niet 1 keertje meer tot een echte vechtpartij gekomen.
Groetjes,Yvonne

36|Stacey en Remco|18:20:39 12/31/2004|stacey@konijnendijk.co
Hallo Macelina en andere lezers van dir gastenboek,
atuurlijk eerst alle complimenten voor deze super informatieve site. Er staan zoveel weetjes en handige zaken over katten op .... niet normaal meer. Verder willen we Macelina héél erg bedanken voor alle hulp en tips die ze ons tot nu toe heeft gegeven, niet alleen over onze "probleem" kat maar ook over de andere twee die hier rondlopen. Door Macelina ga je nog meer van je eigen katten begrijpen .... Echt alle lof !!!! Ik kan echt iedereen deze site aanraden en mocht je problemen hebben met je kat of katten .... vraag een consult aan .... het is het dubbel en dwars waard!
Groet, Remco en Stacey

35|Rachel Brasser|19:39:29 12/30/2004|witbras@zeelandnet.nl||
Hallo Macelina,
Ik was benieuwd naar jullie site dus ik heb gelijk even een kijkje genomen nadat ik je gebelt heb. Echt een mooie site met ook leerzame weetjes en tips.Ik heb daarnet gelijk een afspraak bij de dierenarts gemaakt om mijn katertje te laten castreren en zijn miauwgedrag(in de keuken) genegeerd en hij gaf het na ruim een half uur op dus dat is wel positief. Nu ligt hij lekker te slapen, moe van al dat miauwen denk ik.
Bedankt voor je tips en ik hoop dat het steeds beter gaat nadat hij gecastreerd is.
Groeten, Rachel Brasser

32|juli|18:13:02 12/25/2004|ernanijman@wanadoo.nl
Hallo Marcellina,
ik had via internet een jonge poes van 10 maanden in huis gehaald, waar meteen diverse problemen mee ontstonden. Heel zielig. Behalve de grote verplaatsing naar een onbekend adres met daar woonachtig eenvoor haar onbekende poes, moest zij binnen 8 dagen o.a. tweemaal naar de dierenarts vanwege een baarmoederontsteking en een operatie. Om haar te pakken en ook om enkele andere redenen werd ze nogal opgejaagd. Een week van grote stress en nauwelijks eten! Na de operatie heb ik haar op advies van Marcellina apart in een kamer gehouden, bezoek haar heel regelmatig en gebruik ik daar ook een stekker 'no-stress' (ander merk dan felyway). Wonderbaarlijk goed werkt die stekker! Nu ben ik bezig met een programmaatje om haar zonder confrontaties met mijn oudere poes ons huis te laten leren kennen en om zonder vechten in contact te komen met die poes. Dat kost wel veel tijd en geduld, gelukkig heb ik dat. Hoe het af zal lopen weet ik nog niet maar in elk geval gaat het tot nu toe goed. De poezen hebben elkaar niet meer gezien, maar ze weten wel van elkaars aanwezigheid in huis. Marcellina, dank je voor alle adviezen. Groeten, Juli

31|Nancy Gelten|23:05:14 12/19/2004|adnage@planet.nl
Hoi Marceline,
Nogmaals bedankt voor de goeie raad, die ik telkens weer via de e-mail van je kreeg. Caramel plast nu niet meer in bed en ze kan nu ook veel beter met de andere 2 katten opschieten. Ze heeft ook ontdekt dat ik een schoot heb en dat, dat een heel gezellig plaatsje is om een dutje te doen. Met jouw hulp en de Feliway verstuiver hebben we nu hele gelukkige katten in huis.
Groetjes, Nancy.

29|Jonna|20:59:09 12/16/2004|j.webbink@chello.nl
|Hoi Marcellina,
Bedankt voor je deskundige advies dat ik nav mijn email bericht aan jou mocht ontvangen. Indien een van mijn katten ooit probleemgedrag gaat vertonen zal ik zeker een consult/therapie bij jou verwegen.
Succes verder. Het lijkt mij erg leuk om professioneel met het kattengedrag bezig te zijn.
Vr. groet, Jonna.

27|Barbara Voorbij|23:44:05 11/23/2004|barbara.voorbij@tiscali.nl
Hoi Marcellina, ik wilde even kwijt dat ik hartstikke blij met jou en de therapie voor Moos ben. Hij heeft geen enkele keer meer in huis geplast en ik heb het idee dat Moos zelf veel gelukkiger en relaxter is. Er zijn veel dingetjes die ik hierdoor geleerd heb. Mocht ik ooit van iemand horen dat ze een kat hebben met een gedragsprobleem dan adviseer ik meteen om contact met jou op te nemen. Groeten en we houden contact! Barbara

24|Denise Kruitbosch|21:08:09 10/11/2004
Hoi Marcellina,
Ongeveer anderhalve maand geleden zijn we bij jou begonnen met gedragstherapie voor onze kat Zazou, die zichzelf grotendeels kaalplukte. Nadat het kaalplukken eerst verminderde, is ze sinds twee weken helemaal gestopt met plukken. Ontzettend leuk om te zien hoe goed het met haar gaat en dat zelfs nu haar vacht weer begint te groeien.Ik wens je heel veel succes als kattengedragstherapeute. Ik kan eigenlijk alleen maar zeggen: ik kan en zal het iedereen aanbevelen.
groetjes, Denise


vragen gesteld in het gastenboek, men kreeg een persoonlijke reactie op de vraag.

juni 2005
Naam: Anja Bevk Datum: 16:23:05 6/11/2005 Email adres: wwglommers@ wanadoo.nl|
|Wij (man, ik, en dochter van 10)hebben 3 katten. Poes nr. 1 kwam samen met zusje, de laatste werd na 3 mnd overreden. Poes Minoes werd naar andere toevallige poezen zeer agressief, bleef naar ons aanhalig, maar verloor haar speelsheid. Na 6 jr, haalden we twee broerjes, heel speels vriendelijk, voorzichtig geïntroduceerd, maar het ging pas na 4 mnd een beetje op vreedzaam coëxisteren lijken. Helaas werd toen broertje overreden. Het leek voor Minoes een opluchting, deed minder zenuwachtig. Maar Theo verveelde zich kapot, hij wilde spelen, spelen , niet neutraal voorbijganger wezen. Mijn dochter nam veel tijd voor hem, maar ja, er waren ook nog de nachten. Als het even kon. ontsnapte hij naar buiten, voor evt. vriendjes in de buurt.Toen we meenden dat Minoes eindelijk wat meer de oude was, hebben we voor Theo een nieuwe speelkameraad gezocht. Kittens waren niet voorhanden, en in het asiel vonden we een lieve, kat-sociale kat. De eerste ontmoeting was voor Theo echter een schok. Jennie, nr. 3, trad hem vriendelijk snorrend doch zeer beslist tegenmoet. Theos haar ging overeind en hij vloog weg. Wij hebben het hele huis vrij gelaten voor de katten, 's nachts werd er luid gemauwd, zeker ook door Jennie, en het klonk als kattengezang, zeer langgerekte halen. Niet echt vriendelijk. De volgende dag ging samen voeren enigzins, maar Theo was het vlugste weg, halverwege zijn bakje. Wij lieten de katten alleen. (vwg. werk) 's Middags wilde ik ze weer samen voeren. Jennie stond al bij mijn voeten, Theo kwam later, zag Jennie, deinsde achteruit, draaide om en ging. Jennie sprong hem achterna, sprong hem met uitgestrekte nagels op de rug. Theo ontsnapte paniekerig naar buiten. Sindsdien houd ik ze gescheiden en laat ze alleen elkaar zien als ik Jennie vasthoud. Het had andersom gemoeten, besef ik nu wel. Hoe nu verder? Is er nog een verder? Naar ons blijft Jennie heel aanhalig, maar soms heel onverwacht, onder het kroelen, bijt ze heel plotseling heel hard. Zenuwen of iets lichamelijks?complicatie is, dat het asiel pas een dag voor wij Jennie kregen, het diier steriliseerde, dus dat is voor haar ook helemaal niet positief en geeft misschien wel die onverwachte aggressieve reacties.<br>Is er een plan de campangne te bedenken of heeft het geen kans van slegen mees?In plaats van Theo een plezier te doen, hebben we het hem wel erg moeilijk gemaakt.

Naam: Renate Datum: 20:12:00 5/24/2005 Email adres: akerna@hotmail.com
mooie site. ik heb 2 poezen van nu een jaar oud. ze zijn allebei nog niet gesterilisseerd. Ik heb ze binnen, en als het mooi weer is en we zijn thuis, mogen ze aangelijnd op het balkon.Nu begint 1 van de 2 steeds vaker overal te plassen. afstraffen en haar op de bak zetten helpt niet. Ook wordt ze vrij mager. Zijn onlangs nog ontwormd en eet goed. Kan ze iets met de niertjes hebben waardoor ze mager wordt of heeft t plassen ergens anders mee te maken? (wel ga ik van de week met haar naar de dierenarts om haar na te laten kijken. ook worden ze allebei binnenkort gesterilisseerd.wie weet wat het misschien kan zijn?alvast bedankt, groetjes Renate

Naam: Elizabeth Datum: 19:57:33 5/23/2005 Email adres: liz_kizz_kizz@hotmail.com
Site: http://groups.msn.com/kattenweb
Mooie site!! XxXjes mij

Naam: Pattieken Datum: 19:57:33 5/23/2005 5/13/2005 poesiemauw454@hotmail.com
Hoi iedereen, Ik heb vandaag deze website over poezen ontdekt en aan het verkennen maar ik ben hier precies een beetje aan het knoeien. Ik dacht dat ik hier moest inloggen, maar ik heb ondertussen blijkbaar 2 berichtjes geplaatst waarmee jullie niets zijn.Ik heb een vraagje :Kan men hier ook de antwoorden terugvinden op de gestelde vragen of is dit enkel de persoon in kwestie die dit krijgt in zijn mailbox ?

15:32:00 5/13/2005 poesiemauw454@hotmail.com pattieken
Heb 1 kat als huisdier, een kattin die luistert naar de naam Piloe

Ruud de Wert 00:42:20 5/09/2005 c.dewert@student.unimaas.nl
Onze turkse angora plukt sinds enkel maanden zijn haren uit zijn lijfje.Het begon bij zijn staart en nu is hij met zijn dijen bezig. Het begint met wassen maar bij het laatste "likje" bijt hij zich vast in de pluk haar en trekt die eruit.Op zich ziet hij er niet gestressed uit, we hebben echter wel de keuekn volledig verbouwd...Gegroet Ruud

|laurie|17:53:08 4/20/2005
Mijn kat likt zand langs de kant van straat op, en soms moet hij dan ook spugen en dan is z'n spuug zwart van het zand. Waarom doet hij dat? weet iemand daar een antwoord op?

melanie|11:31:41 4/11/2005|1026@doe.aoc-oost.nl
ik heb een vraagje, ik loop stage bij het diernasiel en daar zit een kat die verlamd (een voorpootje) is door een auto ongeluk.ik zou hem graag in huis willen nemen, maar ( het is een binnenkat)dan moet hij wel op een hele grote zolder bliven. maar ik moet ook naar school dus ik ben weg van 8.00 uur tot15.00 uur kan hij dan wel alleen blijven.graag snel antwoord aub, met vriendelijke groet

Elien|11:04:50 4/08/2005|elientaffin@hotmail.com
Mijn kat verliest bloed, hoe komt dit? Ze is ongeveer 10 jaar oud en ik denk niet dat ze dit eerder ooit gehad heeft, ze is (denk ik) niet zwanger, wat is dan de oorzaak van dit bloeden? kunnen katten ongesteld zijn?

mariska|18:17:02 4/07/2005|mariska_koster2@hotmail.com
onze kat van 4jaar valt onze blote voeten en handen aan,in het begin speels ,maar nu steeds feller en harder,nu tot bloedens toe.boos worden op hem helpt niet,daar wordt ie hij alleen maar bozer van.wat hier te tegen doen,want we moeten echt rennen naar de wc s'nachts anders grijpt ie je. hij doet het vaak vanuit het niets.En bijten doe hij dan ook. tevens wil hij aan alles likken je kan niet normaal zitten of hij wil aan je likken, waarom?

mannie|20:21:38 4/02/2005|jongbloed.m@wanadoo.nl|siamees
onze siamees, Radja hebben we deze week in moeten laten slapen. Ze was nog maar 5 maanden.Ze kreeg ontstoken ogen, ging niet over zag niks meer en kreeg ook nog epileptie en we zijn er mee naar een ,,internist,, geweest en toen bleek dat ze..hersenvliesontsteking ..had!!

anton 23:13:32 3/31/2005 aadprostaat3@hotmail.com
onze kat van 1 jaar valt onze blote voeten aan,in het bedin speels ,maar nu steeds feller en harder,nu tot bloedens toe.boos worden op hem helpt niet,daar wordt ie hij alleen maar bozer van.wat hier te tegen doen,want we moeten echt rennen naar de wc s'nachts anders grijpt ie je.

ingrid|21:20:37 3/18/2005|ingrid_tegenbosch@hotmail.com
hallo allemaal,
ik had een vraagje ik heb twee poezen mannetje en een vrouwtje het mannetje heb ik al 5 jaar en vrouwtje 3 jaar. als wij versite krijgen en ze komen met kinderen dan blaast hij tegen kinderen en hij gromt. hij doet dat ook ooit tegen volwassende mensen wat zal dat kunnen zijn.en het vrouwtjes poes pakt hij ooit heel hard dat is gewoon zielig. tegen ons doet hij dat niet maar tegen andere wel.graag zal ik hier over een tip willen wat wij er aan kunnen doen. alvast bedankt ingrid

kitten|19:30:58 3/18/2005
hey ziet er allemaal goed uit hier ;Mauw

|Laura|22:12:45 3/09/2005|laura_kaila@hotmail.com
Ik heb een kater van bijna 6 maanden en hij is al vanaf 4 weken bij me, ik heb hem gevonden op een camping. Ondervoed, moe en veel te jong om alleen te zijn. Ik heb hem met de fles grootgebracht en het is een ontzettend lief beest. Hij heeft alleen 1 ding waar ik heel erg mee zit en dat is het volgende. Wanneer het een uur of 6 's ochtends is gaat bij mijn ouders vaak de wekker, dan gaat er iemand uit om te gaan werken bijvoorbeeld. Als Mazzel dan de wekker hoort gaat hij keihard voor hun deur zitten miauwen omdat ie dan naar binnen wil. De deuren zitten 's nachts dicht anders houdt ie je de hele tijd wakker met spelen en ravotten op het bed. Maar goed, hij gaat dus miauwen om 6 uur en ik en mijn broer slapen dan meestal nog. Ik wordt er gelijk wakker van want hij gaat echt heel erg tekeer. En hij blijft maar doorgaan! Waarom doet ie dit in godsnaam?! Wat ie 's nachts allemaal doet en waar ie slaapt weet ik niet, maar in de ochtend doet ie dit echt altijd.<br>Ik wordt er een beetje wanhopig van. Een zachte tik geven is niet de oplossing maar met de plantenspuit iedere keer eruit zie ik ook niet bepaald zitten. Wat denken jullie?Mail me alsjeblieft met tips of uitleg. Groetjes, Laura

Chatwommy|20:20:18 3/09/2005|chatwommy@hotmail.com
Hallo luitjes, Ik heb 2 poezen ze heten Ody en Minou. Ody is 3 en minou 2. In januari hebben mijn vriend en ik iemand voor tijdelijk in huis genomen. daar is niets mis mee, maar hij heeft ook een poes. ze zijn allemaal gesteriliseerd. en geen van de poezen gaan naar buiten. De poes van onze huisgenoot zit het meest van de tijd op zijn 'kamer' dus komt niet zoveel in aanraking met die andere 2. we hebben het wel geprobeert of ze samen kunnen maar Ody accepteerd de 'nieuwkomster' niet. Nu komt het probleem Sinds kort (2 weken) gaat Minou af en toe niet op de kattebak zitten (urineren). ze plast in een doos met een dekentje of kussen er in die verspreid staan in het huis. Het is nu 2 keer gebeurt en bijde keren op een andere plek. wel in de woonkamer, waar de kattebakken ook staan. Ik vind dit dus niet zo prettig en vraag mij dus af wat er aan de hand is. ik ga van de week eerst eens informatie vragen bij de dierenarts of het niet iets medisch is , maar als het nu niet medisch is heeft iemand dan een idee waarom ze dat doet en hoe ik het haar weer af kan leren op een katvriendelijke manier? In afwachting op reacties,
Groetjes chatwommy

laura|16:30:07 3/06/2005|froetibeauti@hotmail.com|http://groups.msn.com/poesiesplaza
ik vroeg me af of katten mss maandstonden hebben... wij hebben 3 kattinnen nu en ook vroeger hadden we er al veel. maar we hebben nooit bloed gevonden ofzo... ik ben een echte kattenliefhebber en weet er echt veel over. maar in geen enkel van mijn encyclopedies (kheb er een stuk of 10) vond ik iets over katten maandstonden... weet iemand het? email me maar...

|Dragoon|11:52:58 3/03/2005|dragoon_sab@hotmail.com
hallo iedereen, heb een probleem met mijn katten maar ben van belgië. mijn katten zagen me de oren van het lijf, dag in dag uit, en ben echt ten einde raad, ze hebben speelgoed en eten in overvloed en hebben niets tekort, maar het is moeder en dochter en zijn zeer jaloers op elkaar...misschien weten jullie wat raad want ze wenen, maar het is een meer soort wenen van pijn, en ik word er echt lastig door, en verlaat soms mijn huis zo dat ik ze niet hoef te horen
een kattenfreak dat ten einde raad is

47|michiel|18:04:18 2/13/2005|mille_vds@hotmail.com||
hallo iedereen, ik heb een vraag:
hebben katten maandstonden? Weet je het juiste antwoord, laat me iets weten via e-mail. (zo snel mogelijk)

46|J.Osinga|15:31:35 2/10/2005|pfrensma@hotmail.com||
Hallo,
Wij hebben onze kat Melvin nu bijna een jaar nadat we hem als zwerfkatje (van ongeveer 3mnd) hebben meegenomen naar huis,vanaf een luxe snack-bar waar hij al zo'n 3wk rondliep op zoek naar eten.Sinds het begin zit hij soms snauwend wild acher zijn eigen staart aan.De staart heeft wel een andere kleur dan een groot gedeelte van zijn vacht.Hij is verder wit behalve ook op zijn rug en oren heeft hij een tijgerkleur bruin/zwarte tint.Zijn rugspieren maken dan kronkelende bewegingen waarna zijn staart ongecontroleerde bewegingen maakt.Weet u wat dit kan zijn? Zelfs als hij rustig op een stoel onder de tafel ligt te slapen kan hij plotseling overeind schieten en weer wild achter zijn staart aan gaan.Soms is hij gewoon op de loop voor zichzelf.Rent gauw naar buiten en dan weer naar binnen.Gaat dan in elkaar gedoken zitten wachten.Ook wordt hij wild als we voorzichtig aan zijn staart komen.Weet u hier raad mee?
Groeten van J.Osinga

45|Linda|12:43:27 2/07/2005|lindahuisman112@hotmail.com||
Mijn kitten van 8 maanden poept op bed. We hebben er al dekens opgelegd. Maar nu doet ze het weer. Al haar bakken zijn schoon (daar poept ze ook in) Wat kan ik anders nog doen???..help!!!!!

44|Jan, Kobe, Willem en Anton|13:47:33 2/05/2005|jan.van.hecke@pandora.be||
Onze poes is enkele maanden geleden overreden. Ze werd goed verzorgd en is nu terug fit. Zez is echter niet meer proper; overal poep in en rond het huis. Help!!!

42|Patricia Smolders|22:19:18 1/27/2005|jotaollie@hotmail.com||
Allereerst mijn complimenten voor jullie site. Veel leuke en handige tips en wetenswaardigheden! Ik heb een vraagje over onze 5-jaar oude kater Ollie. Hij is bij ons in de achtertuin geboren (zwerfkat-moeder) en bleef alleen achter toen de dierenambulance moeder en nest kwam ophalen. Vervolgens hebben wij hem in huis genomen. Tenslotte, waar plek is voor 4, is ook plek voor 5. Volgens de dierenarts was en is alles oke met hem. Echter, omdat hij al ongeveer 8 weken was toen hij bij ons in huis kwam, is hij heel schuw gebleven. Het grootste deel van de dag woont hij onder ons bed. Als hij te voorschijn komt, is het echt een schat. Miauwen en kopjes geven. Maar wel heeeel voorzichtig. Graag zou ik wat tips willen krjgen om hem wat aanhankelijker en wat minder schuw te krijgen. Van de dokter hadden we al zo'n soort van spray gekregen, maar dat vonden de anderen maar weer vreemd. Dat was dus geen succes. Misschien heeft iemand anders tips? Alvast bedankt.

41|Eef|11:53:23 1/19/2005|a.geven3@chello.nl||
Hallo ik heb een vraagje wij zijn sind november verhuisd en sinds die tijd zijn onze 2 katten van 9 en bijna 2 heel de nachten aan het ravotten zodat wij dus niet rustig kunnen slapen we hebben al van alles geprobeerd zelfs ze overdag veel bezig houden en wakker houden maar nog steeds niets gevonden wat helpt wie kent het probleem of weet een oplossing want we zijn wel aan een rustige nachtrust toe alvast heel erg bedankt!!!

40|Spruijt|11:42:41 1/19/2005|tspruyt@ilse.nl|tuin
|Ik had een kater van 15 jaar die vreemd gedrag vertoonde na de dood van z'n vriendinnetje. Hij liep steeds maar rondjes door het huis, waarbij hij heel hard miauwde, totdat hij doodmoe neerviel. Zoiets had hij nooit eerder gedaan. Ook had hij heel grote, donkere pupillen. Ondanks dat hij lichamelijk niets mankeerde, kon de dierenarts er toch niet achterkomen wat hij precies mankeerde. Omdat ik merkte dat hij zich niet prettig voelde, heb ik hem uiteindelijk een spuitje laten geven. Het blijft voor mij een mysterie wat hij gemankeerd heeft. Zou het psychisch geweest kunnen zijn? Misschien iets in de hersenen verkeerd gegaan? Hersenbloeding? Migraine? Ik kan er niet achter komen.

39|sandra|23:42:33 1/13/2005|sandra_minten||
hallo.
Ik heb een poes van ongeveer 5 maanden, ze is erg klein, en sinds 3 weken is ze erg onrustig, miauwt heel erg veel, een soort zeurend miauwen. Ik heb haar een paar keer buiten gezet om te kijken of ze liever even buiten is om haar energie kwijt te kunnen, maar dan wordt ze helemaal gek. ze is gewoon niet meer binnen te houden, maar ze wil ook niet naar buiten. Zou ik naar de dierenarts moeten gaan? Ik heb al heel veel katten gehad maar dit heb ik nog nooit meegemaakt.
Alvast bedankt
Vriendelijke groeten
Sandra Minten

37|Jenny|13:37:31 1/09/2005|jennymylove1@hotmail.com||
Hoi allemaal
Ik zit met een probleem een plassende kater. ik heb hem al laten castreren hij is 7 maanden, maar dit helpt niet. het gaat twee dagen goed en dan doet hij het weer. Is er mischien iemand die een goed idee heeft wat ik zou kunnen doen.
Groetjes Jenny

34|Angelica|13:12:28 12/30/2004|ah_joziasse@hotmail.com||

Hallo
Ik heb een kater van 5 maanden, hij woont nu pas 2 weken bij ons in huis. s Nachts komt hij helemaal tot leven. Hij is dan druk aan het spelen, maar heel vaak bijt hij je dan in je handen of in je benen en de andere keer kan hij heerlijk bij mij liggen. Hij ligt eigenlijk altijd op mijn kussen. Dat bijten is dat eigenlijk een manier van aandacht zoeken? Hoe kan ik dat bijten afleren. Overdag doet hij dat helemaal niet. Hoe kun je eigenlijk een kat straffen, het is natuurlijk allemaal nieuw voor hem en hij wilt overal kijken.Ik heb ook 2 hamsters en hij zit graag aan de kooi en dat wil ik niet.
Alvast bedankt voor het advies, Angelica


33|Maggie|10:02:29 12/30/2004|maggiedoedens@hotmail.com|http://www.indypindy.souldesign.nl|
Hallo,
Ik heb een vraag over het gedrag van onze kater Indy. Hij kan heel lief zijn, maar is bij tijden ook erg aggressief naar ons toe. Vooral als ik met blote benen rondloop dan krijgt ie de kolder in z'n kop en valt ie gelijk aan. Niet speels maar echt hard aanvallen, als een pitbull. Zelfs als ik hem negeer of stil blijf staan en niet aankijk, dan valt ie me ook in mijn rug aan bijvoorbeeld. Dit gedrag vertoont hij ook op het moment dat hij iets niet mag. Bijvoorbeeld hij ligt lekker op schoot en ik wil hem er dan af doen. Gaat gelijk agressief bijten en trappen met z'n achterpoten. Soms dan springt ie gewoon naar je gezicht. Het rare is dat hij buiten juist heel bang is voor andere katten en zelfs zijn eigen territorium niet durft te verdedigen. Vreemde katten kunnen rustig door zijn luikje naar binnen en zijn eten opeten. Hij kijkt er dan van een afstandje naar of vlucht naar boven. We moeten dan zelf de vreemde kat wegjagen. Vervolgens reageert hij zijn 'woede' dan weer op ons af. Hoe verhelp ik dit agressieve gedrag en hoe leer ik Indy zijn territorium te verdedigen en niet bang te zijn voor andere katten?

30|stynke docter|15:06:34 12/19/2004|stynkedocter@hotmail.com||
hoi marcellina,
Sinds 4 weken heb ik oudere kater uit het asiel in huis genomen. Het is een ontzettend lief beest. In het begin had hij wat stress in zijn nieuwe omgeving en poepte hij 's nachts 2x in de woonkamer. Echter daarna ging hij netjes op de kattenbak zitten. Al snel had ik door dat wanneer deze hem niet schoon genoeg was hij elders in de kamer op vrijwel dezelfde plaats zijn plas en poepie deed. Nu verschoon ik de bak 2xpw en doe hem dan redelijk gevuld. Echter nu plast hij nog steeds op dezelfde plaats. Is dit nog steeds stress, of is daar een andre reden voor.Soms slaapt hij graag op ons bed, maar daar mag hij niet altijd komen, omdat hij anders nooit aan ons went. Ik hoop dat je een antwoord hebt of een paar goede tips.
met vriendelijke groet,stynke

28|Margreet|13:31:30 12/01/2004|rob-margreet@keyaccess.nl||
Hoi, wij hebben twee katten, 1 geboren in 2000 en 1 in 2003. De tweede kat zorgt voor nogal wat problemen. Hij kan moeilijk springen en het lijkt alsof soms zijn pootje uit de kom schiet. Hij likt langdurig aan een bepaalde plek totdat dit kaal en vurig rood is. Hij stopt hier vanzelf weer mee en begint op een andere plek. Ons grootste probleem op dit moment is dat hij elke morgen naast de kattebak poept en op vaste plekjes in het huis plast. Het ligt niet aan een vieze kattebak, want hij doet dit praktisch elke ochtend. Wij gaan al direct naar beneden als we wakker zijn omdat we het idee hadden dat het misschien stress om eten was. (De ontlasting is namelijk nog warm als we beneden komen.) Maar dit helpt ook niet. Hebben jullie enig idee wat we kunnen doen om dit gedrag tegen te gaan? We hopen van u te horen.
Groeten van Margreet
PS: Wat misschien het vermelden waard is, hij komt uit het asiel, wel als kitten, maar misschien dat dit toch veel effect op hem heeft gehad.

26|Carla de Boer|20:19:30 11/23/2004|carla.de.boer@xs4all.nl||
Wij hebben sinds 4 jaar een siamees poesje. Zij leeft samen met onze 3 andere poezen. We hebben geen kinderen en de katten hebben dus alle vrijheid in huis. Ze komen ook buiten. Het contact tussen de poezen is prima. We hebben echter 1 groot probleem: de siamees is erg schuw naar ons toe. Ze blijft angstig ondanks alle liefde en zorg die we haar geven. Ze komt soms op schoot en dan mag je haar aaien, maar elke onverwachte beweging en elke benadering van onze kant resulteert in vluchten naar een voor ons onbereikbare plek. Ze is als kitten groot gebracht in een kooi, verklaart dat haar gedrag? Wat adviseert u ons?

25|W. Reuter|15:46:35 11/02/2004|w-h-reuter@chello.nl
Hallo Marcellina,
Ik heb met aandacht alles gelezen en vind het een GEWELDIGE SITE. Gefeliciteerd en veel succes ermee. Als ik mensen ontmoet, die problemen met hun kat hebben zal ik zeker deze site aanbevelen.
Groetjes tante Wil

23|Rineke Verhoogt|11:03:57 9/22/2004|rineke@verhoogt.net||
Hoi Mars,
Prachtige site, heel veel succes!!!!!!
Groet, Rineke

22|Amivedi Delft e.o.|22:03:27 9/21/2004|delft@amivedi.tk|http://www.amivedi.tk|
Hallo Marcellina
Ik wens je veel succes als kattengedragstherapeut. Als ik mensen spreek met een probleem met het gedrag van hun kat, dan weet ik waar naar ik ze verwijzen kan.
Met vriendelijke groet,
Karin S. Wiegman
Stichting Amivedi regio Delft e.o.
september 2004
21|Steve S te L|08:38:21 9/19/2004|||
Hallo Marcellina,
Kan ik misschien een afspraak maken voor Dunja, je weet wel de kat van mijn vriendin? Nu ik er over nadenk, kan zij misschien zelf ook mee hahaha. Overigens zijn alle katten die ik heb gehad allemaal wel een beetje gek geweest, maar dat heeft natuurlijk helamaal niets met mij te maken...

20|Kathleen|13:57:05 9/15/2004|kath.DB@pandora.be|/
|Beste Marg,
Keimooie en interessante site en en met een terapeute! Zeer gewenst en hulpzaam! Proficiat!!



19|sonja van den end|21:02:59 9/14